ผู้ชายห่วยๆ - มาช่า วัฒนพานิช

อ ย า ก จ า เ ป น ห ม อ น ข้ า ง ใ ห้ เ ท อ ร์ ก อ ด
อ ย า ก จ า เ ป น ท า ม ม า ก๊ อ ต ใ ห้ เ ท อ ร์ เ ลี้ ย ง
อ ย า ก จ า เ ป น ตุ๊ ก ต า อ ยุ่ บ น เ ตี ย ง
จ า ไ ด้ เ คี ย ง ข้ า ง เ ท อ ร์ ต ล อ ด ไ ป

ไ ม่ มี ถ้ อ ย คำ ม า เ รี ย ง ร้ อ ย เป็ น อั ก ษ ร
ไ ม่ มี บ ท ก ล อ น ห ว า น ซึ้ ง ม า เ ส น อ
มี เ พี ย ง ห นึ่ ง หั ว ใ จ ที่ ใ ห้ เ ท อ ร์
รั ก แ ล ะ ภั ก ดี เ ส ม อ ไ ม่ เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง

ไม่อาจรักเธอเท่าฟ้า
เพราะไม่รู้ฟ้ากว้างแค่ไหน
เอาเป็นว่ารักเธอหมดใจ
และไม่เคยรักเคยนอกจากเธอ

สายลมหนาวพัดพริ้วสู่ผิวแก้ม
เดือนข้างแรมมืดมิดชวนคิดถึง
คนอยู่ไกลแต่หัวใจยังคนึง
บอกคิดถึงและห่วงหาและอาวรณ์